سلام
سلام به همه ی دوستان گلم،همه ی اونهایی که میان سر می زنن و نمیان!
از اینکه جویای حالم هستید ازتون ممنونم.راستش این وبلاگ رو برای شعرهام درست کرده بودم اما وقتی نمی تونم بنویسم 
....انگار برای نوشتن همیشه یک تلنگر لازمه.گاهی وقتا تو ۲۴ ساعت کلی می نویسی ولی گاهن یک سال تقریبن هیچی نمی نویسی.
اما از خودم براتون بگم. دو ماهی میشه که تو لندن هستم،فعلن اوضاع خوبه و مشکلی ندارم،همیشه از تنهایی ترسیدم اما خدا رو شکر فعلا چنین حسی ندارم،سر فرصت شروع می کنم به نوشتن در مورد اینجا،فعلن مشغول گشت و گذارم و خوش می گذره ... اینو بگم شهر و دانشگاهی رو که مثل رویا بود برام رفتم دیدم.یعنی شهر آکسفورد و دانشگاه آکسفورد رو..واقعا زیبا بود و رویایی!
اگر براتون کامنت هم نذارم ولی میام و گاهن وبتون رو می بینم.شاد و پیروز باشید همگی
تا بعد!
+ نوشته شده در شنبه 8 آبان1389ساعت 10:6 توسط نسیم
|
.کلا آدمی نیستم که از سختی بترسم اما اوضاع حتی من رو داشت از پا در می آورد ...خدایا شکرت .چون اگر کمک های تو نبود
والبته مثل سگ ازش میترسم.
اینجوری 
.چشمتون روز بد نبینه،تو آموزش داشتم با کارمند صحبت می کردم که یک دفعه از پشت سر یکی گفت :نسیم اینجا چیکار می کنیییییی؟؟
تمام تنم داغ
وقتی ۸ واحد به حجم ۴ کتاب ۴۰۰ صفحه ای لاتین رو پاس کردم دوباره بر میگردم....