صدای پای نسیم

صدای پای نسیم

قدمی مانده به صبح

بومی

زندگی لنگر کشیده و

در حال رفتن است

بیا همسفر

باد بوسه هایت را

به سوغات می برد ...

**************

دلم را به دست پرنده ای می دهم

که بومی چشم های تو باشد

ناز کلماتی را خواهم کشید

که تا انگشتان تو

آمده باشند

من ... نه ! عشق

شاخه ای شکفتن باران

بدون چتر را

تقدیم تو خواهم کرد ( خواهد کرد )

اگر دوباره برویانی

شاعرانگی آتش

در جسم خاکستری سکوت را ...

+نوشته شده در شنبه 18 خرداد1387ساعت12:31توسط نسیم | |

About

به یاد نمی آورم که در کدامین فصل
زاده شده ام اما هر شهریور دلم حال
دیگری می گیردوتکان خاطرات به یادم
می آوردکه بازسالی گذشت.
هر فصل یادم می اید که چقدر عاشقم
که چقدر جامانده ام در انتظار بی تابی.

از همه سالها بیش از هر چیز
عشق وکتاب را با خود نگاه داشته ام.