 به یاد نمی آورم که در کدامین فصل زاده شده ام اما هر شهریور دلم حال دیگری می گیردوتکان خاطرات به یادم می آوردکه بازسالی گذشت. هر فصل یادم می اید که چقدر عاشقم که چقدر جامانده ام در انتظار بی تابی. از همه سالها بیش از هر چیز عشق وکتاب را با خود نگاه داشته ام. |
زندگی لنگر کشیده و
دلم را به دست پرنده ای می دهم
در حال رفتن است بیا همسفر باد بوسه هایت را به سوغات می برد ...
************** که بومی چشم های تو باشد ناز کلماتی را خواهم کشید که تا انگشتان تو آمده باشند من ... نه ! عشق شاخه ای شکفتن باران بدون چتر را تقدیم تو خواهم کرد ( خواهد کرد ) اگر دوباره برویانی شاعرانگی آتش در جسم خاکستری سکوت را ...
+
نوشته شده در شنبه 18 خرداد1387 ساعت 12:31 توسط نسیم
|
|
