پرسیدم:اجازه دارم دفتر خاطراتت رو بخونم؟؟؟

گفت:چرا که نه بت!! دوست داشتنی من......

دفترش را باز کردم..........مثل همیشه صفحه آخر را اول خواندم..........نوشته بود:

تمام عمرم به سه چیز گذشت:

تراشیدم

              پرستیدم

                              شکستم

و من ناامیدانه به نیاکانم اندیشیدم......

به لات....!!!

به منات.....!!!

به عزی....!!!

ختم کلام:سه جا همیشه دروغ می شنوی.......پای منبر..........پای منقل.........توی بغل.

بعدا نوشت:

۱ـما به نیرنگ اطرافیان صبوریم و اطرافیان به سبب وجود ما شاکر...

و عجب اینکه صابران و شاکران هر دو اهل بهشتند.......پس به امید دیدار

۲ـ سر بر شانه های خود بگذار درست مثل گنجشکها ... من هم خیال می کنم خوابیده ای .