صدای پای نسیم

ولگردی در خویشتن

vazeshenasim — Mon, 06 Oct 2008 06:55:18 GMT

لیست متعلقات و ملحقات قلبی که به مزایده گذاشته می شوند :

۱-سه دستگاه کینه ی شتری که نصف و نیمه تلافی شده اند ... ( نیم بها )

۲-سرویس N پارچه ی لبخند ملیح با مارک معتبر عشوه ... ( آکبند ِ آکبند )

۳-یک عدد تنفر متوسط که چهار پایه اش در سه گوشه ی قلب کذایی فرو رفته ...( فروشی نیست )

۴-یک طشت آبرو که بارها از بام گناهان مختلف افتاده و شباهت عجیبی به آبکش دارد ... ( بُنجُل )

۵-دو تخته آرامش که هر مرد و نامردی لگد کوبشان کرده ... ( بافته شده به دست هنرمند روزگار )

۶-چند گلدان خاطرات بد که با خون دل آبیاری شده اند ... ( به اولین پیشنهاد فروخته می شوند )

۷-چند دست قهقهه که در موارد نادر به تن چهره رفته اند ... ( 100% از اعماق ِ دل )

۸-یک مشت خاطرات خوب که در جیب جا می شوند ... ( به بالاترین پیشنهاد فروخته می شوند )

۹-کلکسیونی از توبه های کمیاب ... ( چیزی در حد فسیل یک دایناسور )

۱۰-چند تابلو از ایده هایی که در نطفه به ملکوت پیوستند ... ( مخصوص نوابغ و مخترعین )

۱۱-یک سرویس مهربانی الماس نشان ... ( فقط با مصاحبه واگذار می شود )

۱۲-چند عدد اشتیاق اورجینال ... ( با قابلیت پتانسیل بالا )

و چندین وابستگی دنیوی که جز دور ریختنی ها می باشند .

ختم کلام :

*لطفا جهت شرکت در مزایده تیپ منصفانه بزنید ... ازآوردن اطفال جدا" خود داری کنید ...

قبل از ورود کفشهای فضولی را بکنید .

بعدا نوشت:

چند وقت پیش خواب دیده بودم یکی از دوستان حاجی شده ... الان تو مکه ست ...

دیدن انواع خواب با تضمین ِ تعبیر قطعی با نازل ترین قیمت ... بشتابید .

به خدایم : وقتی خودم را به نادانی میزنم از تو طلب توضیحات واضحات دارم .

من ... تو ... پنجه های سکوت ... زورآزمایی جالبی بود .

کمتر به ماه خیره شو ... گرگ بودنت تابلو می شود .

کوچ تو....رنگ پاییز......

vazeshenasim — Wed, 01 Oct 2008 14:32:18 GMT

من!!!!!!!

من خوبم.

زندگی خوب است.

و کلمه ها که در ته سیاه چال گلویم مررررررررده اند،

تا از سرودن " غم کوچ تو " طفره بروند ،نیز.

فقط یک سوال:

وقت رفتن " خودم " را با " خودت " بردی ؟؟؟؟!!!!!!

زندگی را چطور!!!!!!!!!

***********************

بي تو مهتاب شبي باز از آن کوچه گذشتم

همه تن چشم شدم خيره به دنبال تو گشتم

شوق ديدار تو لبريز شد از جام وجودم

شدم آن عاشق دیوانه که بودم

در نهانخانه جانم گل ياد تو درخشيد

باغ صد خاطره خنديد

عطر صد خاطره پيچيد

يادم آمد که شبي با هم ازآن کوچه گذشتيم

پر گشوديم و در آن خلوت دلخواسته گشتيم

ساعتي بر لب آن جوي نشستيم

تو همه راز جهان ريخته در چشم سياهت

من همه محو تماشاي نگاهت

آسمان صاف و شب آرام

بخت خندان و زمان رام

يادم آيد تو به من گفتي :

از این عشق حذر کن
با تو گفتم حذر از عشق ندانم

سفر از پيش تو هرگز نتوانم نتوانم.........

باز گفتم که تو صيادي و من آهوي دشتم

تا به دام تو در افتم همه جا گشتم و گشتم

حذر از عشق ندانم

سفر از پيش تو هرگز نتوانم نتوانم......

رفت در ظلمت غم آن شب و شبهاي دگر هم

نگرفتي دگر از عاشق آزرده خبر هم

نکني ديگر از آن کوچه گذر هم

بي تو اما به چه حالي من از آن کوچه گذشتم !!!!!!!!!!!!!!

تاج محل (آرامگاه بانوی ایرانی تبار)

vazeshenasim — Fri, 26 Sep 2008 14:30:18 GMT

طی مسافرتهای متعددی که به هند داشتم به ایالتهای مختلفی رفتم.هر کدام از شهرها و ایالتها جذبه های متفاوتی دارند.چندیگر،حیدرآباد(با اون شهر سینمایی جذابش)،اورنگ آباد(با غارهای عجیش)،بمبیی زیبا، کلکته،میسور،،گوا( با ساحل زیبا و دوست داشتنی و مناظر نابش)و پونا... اخیرا سفری داشتم به دهلی با جذابیتهای خاص خودش و صد البته آگرا. اما هیچ کدام من رو به اندازه تاج محل شیفته خودشان نکرد.علت ساخت بنا و افسانه های آن و زیبایی مسحور کننده بنا،شما رو در خودش غرق می کند.بی جهت نیست که تاج محل جزء عجائب هفتگانه دنیاست.

آگرا تا دهلی ۲۰۰ کیلومتر فاصله دارد.میشد یک ماشین (با راننده)برای یک روزگرفت که قیمتش هم حدودا ۳۸۰۰ روپیه است، که البته با این سرعت لاک پشتی راننده های هندی ۴ ،۵ ساعت طول می کشید. از طرفی ما قصد داشتیم نمای تاج رو صبح و شب ببینیم در نتیجه بهترین گزینه قطار بود .شبکه ریلی هند بزرگترین شبکه ریلی دنیاست. قطارهای شتاب(راجدانی) بهترین وسیله مسافرت در هنداست.هم سریع هستند و هم خدمات عالی ارائه می دهند.ما ساعت ۶ صبح حرکت کردیم و ساعت ۸ در ایستگاه آگرا بودیم .اکثر مسافر های قطار توریست هایی بودند که از سراسر دنیا برای دیدن تاج محل آمده بودند.فاصله ایستگاه تا تاج کمتر از یک ربع طول می کشید.انواع هتل های ۴و۵ ستاره در نزدیکی تاج وجود داشتند که ما یکی رو که منظره تاج کاملا از هتل نمایان بود انتخاب کردیم وساکن شدیم و بلافاصله راهی تاج شدیم .بلیط ها رو (برای هندیها ۲۰ روپیه و برای خارجیها ۷۵۰ روپیه ) گرفتیم .کنترل شدیدی از طرف ماموران حفاظتی به عمل می آمد.غیر از نوشیدنی و دوربین نمی توانستیم چیزی را داخل ببریم که البته برای عکس برداری از محدوده ای باید هزینه می دادیم و از جائی به بعد هم اصلا اجازه فیلم برداری و عکس داده نمی شد.(البته با استفاده از فنون ایرانی ما از همه جا هم عکس گرفتیم و هم فیلم).از درب اصلی که گذشتیم وارد صحن بزرگی شدیم که در نوع خودش دیدنی بود اما من فقط حواسم به بنای اصلی بود که کجاست؟از این محوطه دوباره وارد ساختمان دیگری شدیم که در واقع ورودی به صحن اصلی به حساب می آمد .داخل ساختمان تاریک و بسیار خنک بود.کمی جلوتر رفتیم از درب خروجی نور فوران می کرد .در آستانه در مقابل چشمان ما تابلوی بسیار زیبائی از دو رنگ سفید وآبی خودنمائی می کرد.این همان بنای مرمرین تاج محل در زمینه ی آبی آسمان بود..دقایقی با بهت در این منظره ی خارق العاده خیره ماندم!!!!!!

ضیافت واقعی چشم ها .......و گرمای امن عشق........

بیستون را عشق کند و شهرتش فرهاد برد

آنچه تاج محل را در میان همه ی گزینه های عجائب هفتگانه جهان ممتاز می کند جنبه ی کاملا انسانی آن است.بوی خون نمی دهد،بوی عشق می دهد!!!مکان قدرت نمائی نیست بلکه بنائی است که با پرداخت مزد و بکار گرفتن هنرمندان و معماران در ابعاد و اندازه های بسیار متفاوت و ظریف و بسیار انسانی و زیبا ساخته شده است.با هدفی فقط هنری ،آن هم به انگیزه ی بالاترین شان هنر یعنی عشق،عشق یک انسان نسبت به انسان دیگر،عشق یک فرد نسبت به همسر و معشوقش.

تاج محل آرامگاه ارجمند بانو ملقب به ممتاز محل،همسر محبوب پنجمین پادشاه گورکانی موسوم به شاه جهان است .ممتاز محل نوه ی پسری غیاث بیک اعتمادالدوله تهرانی بود .اعتمادالدوله در ۹۸۴ به هند رفت و پس از چندی دیوان سالار دربار اکبر شد .ممتاز محل در ۱۰۲۱ با شاهزاده خرم ازدواج کرد .شاه جهان ۱۸ سال با همسرش زندگی کرد و از او صاحب ۱۴ فرزند شد.ممتاز محل هنگام بدنیا آوردن چهاردهمین فرزندش در سال ۱۰۴۰ه.ق درگذشت امپراطور جایگاهی در کنار رود جمنا برگزید وی قصد داشت برای خود آرامگاهی از مرمر سیاه در کران دیگر رود و برابر آن بسازدواین دو را با پلی به هم متصل سازداما تقدیر آن بود که آرامگاه دوم بنا نشود و امپراطور در کنار همسرش در همان بنای مرمرین سفید رنگ آرام گیرد .

طرح تاج محل

بنای آرامگاه با طرح هشت بهشت طراحی و ساخته شده است.هشت بهشت نام نوعی معماری است که بر اساس آن به طور معمول در وسط نقشه بنا، یک فضای مرکزی غالبا گنبدی شکل وجود داردکه از مرکز آن چهار محور تقارن عبور می کند.عرض چهل زراعی هر یک از چهار خیابان اصلی باغ یادآور عدد مقدس چهل است.
تاج محل در انتهای محدوده ای مستطیل شکل و دیوارکشی شده بر ساحل رود جمنا، در وسط یک سکو ی مربع شکل به ارتفاع هفت متر ــ که نماها و سطح آن از مرمر سفید است ــ بنا شده است . در دو سوی عمارت مزار، بر کناره های غربی و شرقی سکوی مستطیل ، دو ساختمان کاملاً همانند و متقارن ، یکی مسجد و دیگری مهمانخانه ، با سنگ قرمز ساخته اند.

نمای جنوبی مزار مشرف بر فضای باغی است که از شیوة چهارباغهای ایرانی تأثیر پذیرفته است، بدین ترتیب که دو خیابان متقاطع اصلی ، باغ را به چهار قسمت مربع تقسیم می کند و هریک از این چهار قسمت سه بار به چهار قسمت کوچکتر تقسیم می شود. در محل تقاطع دو خیابان اصلی ، حوضی مربع با پنج فواره بر روی سکویی ساخته اند. طول دو خیابان اصلی باغ به هفت بخش تقسیم شده است ، بدین ترتیب که درست در وسط هر خیابان آبنمایی ساخته و در دو سوی آن پیاده رو سنگفرش باریکی کشیده اند. در دو جانب این پیاده روها دو باغچه طویل چمن کاری شده (خیابان ) وجود دارد که پهنای هریک به اندازة پهنای آبنما است و یک ردیف کاج در آنها کاشته اند. در دو سوی این دو خیابان نیز دو معبر سنگفرش عریض تر کشیده اند.

اصل تقارن به طرزی شکوهمند و ستایش انگیز در تاج محل رعایت شده است . این مجموعه یک محور تقارن طولی دارد که مستقیماً از میان هر چهار عرصه می گذرد و تمام بخشهای مجموعه آیینه وار در دو سوی آن واقع شده اند. علاوه بر این هر کدام از عرصه های چهارگانة مجموعه دو محور تقارن به شکل + دارند. جلوة کامل کاربرد محورهای تقارن را می توان در عرصة باغ مشاهده کرد. عمارت مزار نیز دو محور تقارن به شکل + و دو محور تقارن به شکل * دارد که متحدالمرکزند. اصرار طراحان بر رعایت اصل تقارن به حدی بوده است که برای ایجاد مسجد و مهمانخانه ــ که کاربرد متفاوت دارند ــ در دو سوی مزار، از نقشه ای کاملاً یکسان استفاده کرده است.

به اصل مرکزیت نیز در معماری تاج محل کاملاً توجه شده است ؛ چنانکه همة عرصه ها یک مرکزِ تقریباً مستقل و مختص به خود دارند. به اقتضای اصل مرکزیت ، اصلیترین بخش این مجموعه ، یعنی عمارت مزار، باید در مرکز و نه در امتداد ضلع شمالی مجموعه قرار می گرفت ؛ با اینهمه ، قرار گرفتن این بنا در مرکز سکوی دوم و مناره های چهارگوشة آن موجب تأکید بر مرکزیت عمارت شده است.

HAPPY BIRTHDAY

vazeshenasim — Sat, 23 Aug 2008 08:24:18 GMT

تولدم مبارک...

فرصتی برای نوشتن ندارم .مسافرتم ..امشب برنامه های خوبی داریم..فقط امدم اینروز رو ثبت کنم.همه تون خوش باشید.

INCREDIBLE INDIA

vazeshenasim — Tue, 19 Aug 2008 17:23:18 GMT

ناماسکه (سلام)

با یک سناریوی عجیب و غریب ویزا و با کلی تاخیر بالاخره برگشتم هند .بماند که استادم کلی

سرم غر زدکه چرا دیر کردم ولی هر جوری بود به خیر گذشت...

زمین سبز و آسمان کاملا آبیه.میشه گفت بهترین فصل اینجاست . بارانهای موسمی تمامی

نداره.یک بند داره می باره.منظره جنگل پشت خونه مون یک چیزی مثل یهشته...سبز سبز .

از هر سوراخی یک چشمه روان شده...زیبایی اینجا رو با این چند سطر نمی تونم بیان کنم باید

دید...

گفتنی ها و دیدنیها خیلی زیاده...سعی می کنم در هر فرصتی بیام وبنویسم

برشی از یک زندگی

vazeshenasim — Sat, 09 Aug 2008 15:59:18 GMT

پرسیدم:اجازه دارم دفتر خاطراتت رو بخونم؟؟؟

گفت:چرا که نه بت!! دوست داشتنی من......

دفترش را باز کردم..........مثل همیشه صفحه آخر را اول خواندم..........نوشته بود:

تمام عمرم به سه چیز گذشت:

تراشیدم

پرستیدم

شکستم

و من ناامیدانه به نیاکانم اندیشیدم......

به لات....!!!

به منات.....!!!

به عزی....!!!

ختم کلام:سه جا همیشه دروغ می شنوی.......پای منبر..........پای منقل.........توی بغل.

بعدا نوشت:

۱ـما به نیرنگ اطرافیان صبوریم و اطرافیان به سبب وجود ما شاکر...

و عجب اینکه صابران و شاکران هر دو اهل بهشتند.......پس به امید دیدار

۲ـ سر بر شانه های خود بگذار درست مثل گنجشکها ... من هم خیال می کنم خوابیده ای .

ظهر تابستان

vazeshenasim — Wed, 23 Jul 2008 19:14:18 GMT

لبه ی تیز آفتاب بر گردنم

ولی

من هلاک با تو بودنم...

صبوری داغم

این پا و آن پا می کند

برای دیدنت

نیمی غروب نیمی روشنائی

آهنگ چشم های تو را اما

از پس دیوارها هم می توان شنید

من خسته و خیس و تکراری

رقصان و بی پناه

آمده ام تا کرانه های رسیدنت

خوب می شود حال دلم

روی خواب دستها

و در هوای چشم هایت

بیا روح طوفانی مرا ببر

با خودت

به کوچه های خلوت مهتاب

که این بار

روزه سکوتش را

به اشتباه قشنگ

"دوستت دارم"

خواهد گشود...

***********

بعدا نوشت:از همه شما که نگرانم شدید و با کامنت های خصوصی و عمومی از دلتنگی ام پرسیدید ممنونم...حال دلم خوب است.

باری اگر از احوالات اینجانب می پرسید ملالی نیست جز.....

دلم2

vazeshenasim — Wed, 16 Jul 2008 21:30:18 GMT

دلم برای تمام روزهای خوب خدا تنگ است

برای دست هایی که

عموی زنجیرباف دروغین من بودند

برای ذره ای حضور

در میان اشیای خاکی خانه ام

برای سینه گشاده ام

که زیر سختی اعتمادهای بیهوده

له شده است

برای همان دختر ابرو کمان مو بلند

که مثل نفهمیدن راز انار

هیچ وقت ندانست اختلاف دمای

عاشق شدن و معشوق بودن را ...

برای آن بهشت شیرین

در" مربای به " دستپختِ مادرم

برای آن همه نبض

زیر پوست کتاب هایم

که در رگ شوق من می زد

آن همه اتفاق های شگرف

که دنبال ماجراجویی من بودند

دلم برای دلم ...

و کوچه های شهرم

برای آن همه آرزوی بالابلند ِ حالا پیر ...

برای وقار شانه های گریستن

در امامزاده های ناشناس

که همیشه به عمد

فراموش می کردم نسبشان به کدام امام را

برای خاطره هایی

که از دست رفته اند

زیر آوار فرداهای نیامده

برای آن همه تکیه کلام

که زادگاهشان همیشه بومی هیچ کجاست ...

دلم برای خدا

همان خدای .........

که نمی دانم با کدام پرواز نامعلوم

رفته است از کنار من ...

دلم...........

بگذریم

اشک هایم سردشان شده است ...

دلم 1

vazeshenasim — Mon, 07 Jul 2008 16:14:18 GMT

نگرانم

می شود اینقدر چشمهایت را

روی کتاب و دفترواشیا

نریزی؟

بگذار به آرامی

خرده ریز های دلم را

از زیر دست وپای نگاهت

جمع کنم.

********************

گذشته ات را شستم زیر باران

آینده ات سفید سفید روی بند رخت تاب می خورد

خوب من

از این پس

می خواهم یک نفس بمیرمت از عشق

مهم نیست دیگران

خوب

را چطور تعریف می کنند

من دایره المعارف جدیدی خواهم نوشت.

********************

دیشب تو را می ساختم

از پاره های تنم

تورا

واژه به واژه

از اندوه دلم می ساختم

تو

ذره

ظهور می کردی

من

تکه

زوال می رفتم.

روزنوشت 2

vazeshenasim — Thu, 03 Jul 2008 21:19:18 GMT

بالاخره امتحاناتم تمام شد.نه تنها امتحانات ترم بلکه پرونده واحد های درسی ام بسته شد .

باورم نمی شه ...هم خیلی طول کشید و هم خیلی زود گذشت.من فکر می کردم که هنوز واحد داشته باشیم ..یعنی واقعا دیگه تمام شد؟؟چه روزهایی گذراندم .چه سختیها یی رو پشت سر گذاشتم .کلا آدمی نیستم که از سختی بترسم اما اوضاع حتی من رو داشت از پا در می آورد ...خدایا شکرت .چون اگر کمک های تو نبود نمی تونستم دوام بیارم..اینها رو اینجا می نویسم که هم تو رو فراموش نکنم و هم تمام عمر یادم باشه که با چه سختی داشته هام رو بدست آوردم و قدر اونها رو بدونم بدون اینکه مغرور باشم ...

یکی از استادامون که در واقع می شه گفت استاد تمام و نفر اول تو رشته ما در ایرانه،آدم عجیبیه یک پیرمرد۷۵ ساله با موهای یکدست سفید و علیرغم سنش خیلی خوش استیل وچهار شونه و شیک پوش...فکرش رو بکنید ۵۵ سال پیش انگلیس درس خونده اونهم با چه استادایی....

من یکی که مثل پدرم بهش احترام می گذارم والبته مثل سگ ازش میترسم.اینجوری بگم که بیشتر اساتید دانشگاه، دانشجو اون بودند و همه ازش حساب می برند و صد البته از لحاظ علمی خیلی قویه...خلا صه ابهت عجیبی داره.خیلی راحت روز دفاع که فکر می کنی داری فارغ التحصیل می شی از تز ایراد می گیره و می گه برو 6 ماه دیگه کار کن..

همه دانشجوهاش رو به اسم کوچک صدا می کنه.شماره موبایل و شماره تلفن منزل همه رو داره و همینطور آدرسمون رو...روزهای امتحان علی الخصوص بدون اجازه اون حق نداریم از خونه بیرون بیا یم.همه رو کنترل می کنه .وای به حالمون اگر زنگ بزنه و ما خونه نباشیم .سر زده میاد خونه هامون...حالا مثلا با من میانه اش خوبه و قبولم داره ،ده بار تا حالا ضایعم کرده.

هفته پیش که من هنوز یک امتحانم مونده بود برای گرفتن یک گواهی مجبور بودم برم دانشگاه . پیش خودم گفتم یواشکی می رم و بر می گردم .نمی بینه .چشمتون روز بد نبینه،تو آموزش داشتم با کارمند صحبت می کردم که یک دفعه از پشت سر یکی گفت :نسیم اینجا چیکار می کنیییییی؟؟ تمام تنم داغ شد.زانوهام از ترس داشت می لرزید.کارمندهای تو اتاق همه به پاش بلند شدند و جرات حرف زدن نداشتند.گفتم استاد ببخشید...با عصبانیت گفت بیا اتاقم و خودتان حدس بزنید که جه حرفهایی بارم کرد.بعد که برگشتم کارمند ها می خندیدند و می گفتند ما که هنوز نفسمون بالا نمی آد،وای به حال شما.

به هر حال ،روزهای سخت تمام شد و خدا رو شکر من سر بلندم. همینقدر که از خودم راضیم خیلی خوبه ،من همه تلاش خودم رو کردم .وقتی فکر می کنم می بینم قید زندگی رو زدم .چند سال اخیر اینقدر زحمت کشیدم که اگر تا ۱۰-۱۱سال دیگه تلاش نکنم تازه یک ادم معمولی می شم..اما نه من خیال اینکار رو ندارم اصلا نمی تونم.اما باید مدتی استراحت کنم .

بعدا نوشت۱:زندگی وایسا که من دارم میام...

بعدا نوشت۲:چی بهتر از سفر ...بلیط رو چند وقت پیش گرفتم فقط باید دنبال ویزا باشم...تا اون موقع فعلا با انوااااااااع تفریحات داخلی خودمون رو باید سر گرم کنیم.

بعدا نوشت۳:چند روزه رو تخت بیمارستان ام و بین این دنیا و اون یکی در رفت وآمد...خستگی بالاخره من رو از پا انداخت.الان هم که برگشتم هنوز تو برزخم.

بعدا نوشت۴:روزی که شروع به نوشتن این وبلاگ کردم هیچ فکر نمی کردم اینقدر اینجا بتونم راحت باشم.وقتی ازش دورم دلم براش تنگ می شه..